Goichi Suda, Shinji Mikami, Akira Yamaoka. Chyba każdy fan "japońszczyzny" zna chociaż jedno z tych nazwisk. Ciężko się więc nie ekscytować, kiedy zbiera się ich do kupy, aby wspólnymi siłami dostarczyli pokręconą grę akcji. Czy więc jest jakiś powód, dlaczego Shadows of the Damned nie jest tak dobrze pamiętane, pozostawione na 7 generacji konsol?
Lipiec od początku zapowiadał się na istne Eldorado dla fanów gatunku jRPG. Większość oczekiwała 29 dnia miesiąca, a tym samym premiery Xenoblade Chronicles 3. Zaledwie tydzień wcześniej wyszła jednak mniejsza, o wiele bardziej "standardowa" produkcja, bagatela 28 letnia. Trzecia z gier HD-2D, ale pierwszy (bo o Dragon Quest III dalej cicho) remake, a tym samym zachodnia premiera klasyka ze SNESa. Czy i tym razem dostaliśmy hit na miarę Octopath Traveler i Triangle Strategy?
Niezbyt często mamy okazję obejrzeć w polskich kinach anime, tym większym zaskoczeniem były projekcje w największych sieciówkach Belle od Mamory Hosody. Tutaj jednak można by się uprzeć, że w końcu w studyjniakach poprzednie filmy tego reżysera puszczano. Na Jujutsu Kaisen 0 takiego "usprawiedliwienia" już jednak nie mamy.
Trójka znajomych zapala na opuszczonym lotnisku sztuczne ognie. Jest lato, a przyjaciele zapewne spędzają w ten sposób swój wolny czas.
Każda generacja konsol przynosi nam sporo świetnych produkcji i równie dużo barachła. Często jednak gdzieś pomiędzy pojawiają się produkcje, które nie odbiły się w świadomości graczy większym echem, ale są przez garstkę rzewnie wspominane i bardzo lubiane. Asura's Wrath jest dla mnie właśnie jedną z takich pozycji.
