The Last Guardian (PS4) - bestia i jej chłopiec [RECENZJA]

Źródło: https://tiny.pl/t24br

Droga do premiery The Last Guardian była mocno wyboista. Zmieniła się platforma, przeminęła cała generacja konsol, a jednak zamysł stojący za najnowszą produkcją Fumito Uedy był niezmienny i w gruncie rzeczy dostaliśmy co było nam obiecane. Czy jednak niemal dziewięcioletni proces developingu odcisnął na produkcji swoje piętno?

Death Stranding (PC/PS4) - A Hideo Kojima Game [RECENZJA]

Źródło: https://tiny.pl/t2dn5

Gracze to ciekawe istoty. Z jednej strony narzekamy kiedy dostajemy ciągle odgrzewane kotlety, a z drugiej kiedy w końcu ktoś sprezentuje nam coś w wielu aspektach nowatorskiego...i tak kręcimy nosem. Z tego też powodu mocno mieszane oceny Death Stranding absolutnie mnie nie dziwią. Mnóstwo osób w końcu zakupiło go tylko i wyłącznie przez to jak mocno reklamowany przez Sony był to tytuł po czym srogo się od niego odbiły. Mnie samego zresztą kupiło głównie to, że to nowy tytuł Hideo Kojimy, a jako, że jedyne w co "od niego" miałem okazję zagrać to bodaj najmniej "kojimowa" dylogia Meal Gear Solid V...absolutnie nie wiedziałem czego się spodziewać. Co jednak w końcu dostałem i co ważniejsze: czy spełniło to moje oczekiwania?

Bravely Default (3DS) - Final Fantasy IX na miarę dzisiejszych czasów? [RECENZJA]

Źródło: https://tiny.pl/tk3dp

3DS to bardzo fajna, niestety mocno w Polsce konsola (czemu Nintendo jest sobie zresztą samo winne). Jako taka jest też pełna absolutnie świetnych tytułów, mocno niestety niedocenionych (co liczę w związku z popularnością Switcha i portów na niego jest w stanie się zmienić). Oficjalny (!) sequel The Legend of Zelda: A Link to the Past, remake Dragon Quest VII czy Fire Emblem: Awakening to tylko niektóre z nich. Nie tylko jednak kontynuacjami i remake'ami 3DS żył (i dalej nieźle sobie poczyna): dostaliśmy też sporo naprawdę ciekawych nowości. Jedną z nich jest właśnie wspomniane w tytule Bravely Default (z dodanym miejscami podtytułem "Flying Fairy" lub "Where Fairy Flies"*), duchowy spadkobierca klasycznych odsłon serii Final Fantasy nad którym dzisiaj (z okazji niedawnej zapowiedzi dwójki na Switcha) dzisiaj się pochylimy. Czy jednak jest równie dobry jak one, a szczególnie wspomniana w temacie dziewiątka? 

Kingdom Hearts: Birth by Sleep - Final Mix (PS3/PS4/PSP/XOne) - trzy w jednym [RECENZJA]

Źródło: https://tiny.pl/tk8g4

Muszę się wam do czegoś przyznać: strasznie mnie denerwuje kiedy jakaś gra wymaga ode mnie skończenia jej kilkukrotnie aby w pełni poznać jej historię. Na palcach jednej ręki (i to zakładając, że nieuważnie odrąbałem sobie w niej tak ze trzy palce) mogę policzyć takie gdzie to rozwiązanie autentycznie mnie w jakiś sposób bawiło. Jak się już zapewne domyślacie BBS (jak będę skrótową tą część tutaj czasami określał) jest jedną z gier gdzie takie rozwiązanie zastosowano...ale czy jest też jedną z tych gdzie ono mi się spodobało?

The Anthem of the Heart - wyśpiewać uczucia [RECENZJA - CHIŃSKIE BAJKI]

Źródło: https://tiny.pl/tkw6q

Mieliście kiedyś tak, że bardzo, ale to bardzo chcieliście coś powiedzieć, ale słowa zwyczajnie nie wychodziły z waszych ust, a na twarz wlewał się zimny pot? Uczucia kotłowały się wewnątrz szukając (i nie potrafiąc znaleźć) ujścia na zewnątrz? Mnie się tak zdarzyło nie raz, czy to w przypadku rzeczy tak trywialnych jak szkolne prezentacje czy też w poważniejszych, bardziej dla mnie istotnych momentach życia. Słowa w końcu potrafią leczyć tak samo skutecznie jak i ranić i nawet jeżeli będziemy żałować tego co powiedzieliśmy i naprawimy błędy...nijak ich nie cofniemy, co wypowiedziane powiedziane zostaje. 

Attack on Titan: Wings of Freedom (PC/PS3/PS4/PSVita/XOne) - na skrzydłach wolności [RECENZJA]

 Źródło: https://tiny.pl/tn55s

Attack on Titan jest chyba jednym z najpopularniejszych anime ostatnich lat i kojarzą je nawet osoby normalnie totalnie nie interesujące się tematem. Historia ludzkości stojącej na krawędzi zagłady, zmuszonej do odpierania ataków tajemniczych istot zwanych Tytanami przyciągnęła przed ekrany całe masy widzów i napędziła sprzedaż mangowego pierwowzoru. Aż dziw bierze, że na pełnoprawną "dużą" (na tą abominację z 3DSa lepiej spuścić zasłonę milczenia) grę w tym uniwersum musieliśmy czekać aż tak długo? I czy studio Omega Force podołało i dostarczyło nam tytuł chociażby poprawny?

Kingdom Hearts II: Final Mix (PS2/PS3/PS4/XOne) - miliony światów, ale tylko jedno niebo [RETRO]

Źródło: https://tiny.pl/tntmt

Kingdom Hearts jest dziwną serią, ale bądźmy szczerzy: jedynka jest jeszcze bardzo, ale to bardzo stonowaną częścią. Widać, że twórcy dopiero badali przy niej grunt. Chain of Memories sporo już namieszało, ale dalej była to o wiele mniejsza pod względem skali część, tak samo zresztą jak 358/2 Days (które zresztą pomimo akcji osadzonej przed dwójką została wydana nieco później). Po czterech latach od premiery części pierwszej gracze w końcu doczekali się jednak pełnoprawnej dwójki i...oh boy, ależ ta gra była gigantycznym skokiem pod każdym względem. Uważacie, że jedynka jest genialna? W takim razie dwójka to geniusz do potęgi setnej!